DEKALOG rodzica

Home » Szkolny Psycholog i Pedagog » DEKALOG rodzica
16.10.2015

Nie ma złotego środka jak wychować „posłuszne” dziecko. Są jednak pewne wskazówki, które w wychowaniu mogą pomóc. Oto Drogi Rodzicu kilka z nich. Poniższy „dekalog” jest tylko inspiracją i ogólnymi założeniami, które w połączeniu ze znajomością własnej pociechy, choć w niewielki sposób zminimalizują trud bycia rodzicem.. a co najlepsze – wcielenie ich w życie nic nie kosztuje!

1. „Kocham Cię za to, że jesteś” – OKAZUJ SWOJEMU DZIECKU MIŁOŚĆ

Miłość jest dla dziecka najważniejszą potrzebą jaką należy zaspokoić. Pozwala zbudować pewność siebie i świadomość własnej wartości. Poczucie bycia kochanym zmniejsza wśród młodych ludzi ryzyko ulegania negatywnym wpływom rówieśników i angażowania się w zachowanie ryzykowne (np. spożywanie alkoholu, narkotyków czy przemoc).  Nigdy nie używaj groźby pozbawienia dziecka miłości albo że je komuś oddasz. Możesz odrzucać i nie akceptować jego zachowania, ale nie pozwól nigdy, aby zrodziło się w nim podejrzenie, że możesz odrzucać jego osobę. 

Nie zapominajmy jednak o równie ważnych potrzebach jakimi są potrzeba bezpieczeństwa, szacunku, akceptacji czy pragnienie troski.

2. DAJ PRZYKŁAD A NIE WYKŁAD

Dziecko uczy się pewnych zachowań poprzez obserwację oraz naśladowanie osób dorosłych. Szczególnie rodziców bądź opiekunów. Mówi się, że bywa ich lustrzanym odbiciem. Jeśli chcesz przekazać nastolatkowi wartości staraj się być dobrym wzorem, z którego warto czerpać inspirację. Nie rób jednak z siebie nieskazitelnego ideału. Przyznając się do błędu, bądź przepraszając dziecko nie stracisz u niego autorytetu.

3. „Jak odrobisz lekcje, wyjdziesz do Zuzy” – USTAL PORZĄDEK DNIA

Ustal z nastolatkiem kiedy jest czas na obowiązki domowe, na naukę oraz na odpoczynek. Pozwala to uniknąć wielu konfliktów oraz pokaże w jaki sposób można efektywnie organizować sobie czas. Nie zapominajmy przy tym, by zachować równowagę pomiędzy obowiązkami, a czasem wolnym. Nadmierna swoboda
oraz przesadna dyscyplina nie sprzyjają prawidłowemu rozwojowi psychospołecznemu Twojego dziecka.

4. „Na to się nie zgadzam” - STAWIAJ GRANICE

To normalne, że dziecko testuje na ile może sobie pozwolić. Nie ze względu na brak posłuszeństwa. Jest to naturalny proces uczenia się. Dzięki jasnym granicom dzieci czują się bezpiecznie. Ich brak daje poczucie nastolatkowi, że rodzicom na nich nie zależy. Ustal z dzieckiem pewne zasady i upewnij się, że je rozumie.

5. „Tak ustaliliśmy wspólnie i musimy się tego trzymać” – KOCHAJ, ALE WYMAGAJ. BĄDŹ STANOWCZY I KONSEKWENTNY

Kiedy już ustalisz zasady obowiązujące w Twojej rodzinie konsekwentnie je przestrzegaj. Dzieci mogą się poczuć niepewnie, jeśli jednego dnia wprowadzisz jakąś zasadę, a następnego dnia ją odwołasz (bądź jeśli obiecasz coś i nie dotrzymasz słowa). Brak konsekwencji odbiera wiarygodność Twoim słowom oraz daje dziecku sygnał, że  prędzej czy później znów mu ulegniesz. 

6. „Jestem z Ciebie dumna” -  CHWAL SWOJE DZIECKO

Chwal swoje dziecko za dobre zachowania, drobne sukcesy bądź za sam wysiłek włożony w dane zadanie. Coś nie wyszło? Trudno.. następnym razem pójdzie lepiej. Umożliwiaj dziecku zdobywanie nowych doświadczeń.

7. „Pokłóciłeś się z kolegą? Na pewno jest Ci przykro” - NIE BAGATELIZUJ PROBLEMÓW TWOJEGO DZIECKA

Słuchaj uważnie tego co mówi nastolatek. Rozmawiaj z nim o jego przeżyciach i emocjach, które mu towarzyszą. Okaż zrozumienie. Zamiast  zaprzeczać  uczuciom,  pomóż mu je określić  (np. mam wrażenie, że jesteś rozzłoszczony). Zapewnij je, że silne uczucia nie są czymś złym, jeśli wyraża się je w odpowiedni sposób.

8. BĄDŹ RODZICEM – NIE PRZYJACIELEM

Z racji swojego wieku i doświadczenia życiowego to Ty rodzicu, musisz pokazać, że jesteś „kapitanem drużyny”. Rodzic nie znaczy tyran, któremu nie można zaufać. Możesz być przyjacielski, ale nie przyjacielem na zasadzie partnerstwa. Nastolatek przechodzi szereg zmian, których często nie rozumie. Dlatego osoba, która się o nich troszczy, powinna być postrzegana jako silniejsza i posiadająca większą kontrolę. Daje to poczucie bezpieczeństwa oraz stabilizacji. 

9.„Co o tym sądzisz?” –ROZMAWIAJ Z DZIECKIEM O JEGO CELACH BĄDŹ OCZEKIWANIACH

Dziecko powinno spełniać własne marzenia, a nie realizować niespełnione aspiracje własnych rodziców. Pozwól mu uczestniczyć w podejmowaniu decyzji, szczególnie tych, które go dotyczą. Uważnie wysłuchaj jego zdania. Nie wywieraj presji na nastolatku jeśli widzisz, że jest mniej zdolny od kolegi z klasy.

10.„Idę dziś na kawę z koleżanką" - NIE REZYGNUJ Z WŁASNYCH POTRZEB

Żeby być dobrym rodzicem, nie możesz zapominać, że jak każdy człowiek masz swoje potrzeby. Na miarę możliwości przeznacz odrobinę czasu jedynie dla siebie. Szczególnie, gdy wychowanie zaczyna przypominać ciężką pracę zrób dla siebie coś, co sprawia ci przyjemność. 


 „Nie ma dzieci – są ludzie; ale o innej skali pojęć, innym zasobie doświadczenia, innych popędach, innej grze uczuć”

Janusz Korczak